starorobocianski wierch

TRZYDNIOWIAŃSKI, KOŃCZYSTY I STAROROBOCIAŃSKI WIERCH

OPIS SZLAKU na Trzydniowiański Wierch 1765 m n.p.m., Kończysty Wierch 2002 m n.p.m. oraz Starorobociański Wierch 2176 m n.p.m.

Do trzech razy sztuka! Wycieczka na wierchy, ale nie te zwane Czerwonymi, a na inne, mniej popularne, ale niezwykle fascynujące. Trzydniowiański Wierch (1765 m n.p.m.), Kończysty Wierch (2002 m n.p.m.) oraz Starorobociański Wierch (2176 m n.p.m.) to główne szczyty opisywanej trasy. Ich zdobywanie potrafi zmęczyć, głównie ze względu na długość całej wyprawy, ale podziwiane krajobrazy z wierzchołków pozostają w pamięci na długo. Jedna z wielu historii słynnego Sabały głosi, że gdzieś pod szczytem Starorobociańskiego Wierchu ukryto zbójnickie dukaty. Ciekawa kryjówka, podążamy więc szlakiem tej niezwykłej opowieści.

Start

SIWA POLANA – POLANA TRZYDNIÓWKA (1h 30 min)

Startujemy z Siwej Polany, skąd rozpoczyna się zielony szlak na Polanę Chochołowską. Miejsce to jest bardzo oblegane przez turystów, dlatego warto rozpocząć swą podróż wcześnie rano, zanim pojawią się tłumy. Początkowa droga wiedzie asfaltem wzdłuż Doliny Chochołowskiej. Naszym celem jest dotarcie do Polany Trzydniówka, skąd rozpoczyna się szlak czerwony na Trzydniowiański Wierch.

Po około 1h 15 min docieramy do rozwidlenia szlaków, skąd możemy dotrzeć szlakiem żółtym na Halę Ornak oraz szlakiem czarnym udać się w stronę Starorobociańskiego Wierchu. Warto zapamiętać ten punkt, bowiem w tym miejscu zaczynamy i zakończymy naszą pętlę, zdobywając po drodze wszystkie trzy szczyty. Kontynuujemy więc wędrówkę szlakiem zielonym i po 15 minutach docieramy do kolejnego rozwidlenia – Polany Trzydniówka. Z tego miejsca droga na Trzydniowiański Wierch idąc szlakiem czerwonym zajmie nam ok. 2h.

Trzydniowiański Wierch

POLANA TRZYDNIÓWKA – TRZYDNIOWIAŃSKI WIERCH (2h)

Początkowo droga wiedzie przez las Krowim Żlebem. Szlak jest szeroki, ale błotnisty i zawalony pociętymi drzewami. Dalej poruszamy się po drewnianych schodach, co może być męczące. Z pewnością przyda się w tym momencie zapas energii magazynowanej podczas przejścia z Siwej Polany do Polany Trzydniówka. Rzadko odsłania się nam jakikolwiek widok na Tatry, ale czasem odkrywa się w oddali Grześ (1653 m n.p.m.) czy Kominiarski Wierch (1829 m n.p.m.).

Dopiero, kiedy wyjdziemy już ponad poziom drzew i ścieżka porośnięta jest już tylko kosówką, to szlak staje się dużo przyjemniejszy. Przede wszystkim kończą się schody, a szlak wiedzie po wystających korzeniach i luźno rozrzuconych kamieniach.

Wraz z kończącą się kosówką pojawiają nam się pierwsze wspaniałe widoki na wszystkie strony Tatr Zachodnich. Chwilę później docieramy do naszego pierwszego celu, którym jest Trzydniowiański Wierch. Warto się tutaj zatrzymać na dłuższy moment, aby nacieszyć oko i odpocząć przed dalszą wędrówką na Kończysty Wierch. Z tego punktu istnieje także możliwość zejścia do schroniska na Polanie Chochołowskiej przez Dolinę Jarząbczą, jeśli uznamy, że nie jesteśmy w stanie iść jeszcze wyżej.

Kończysty Wierch

TRZYDNIOWIAŃSKI WIERCH – KOŃCZYSTY WIERCH (55 min)

Od tego momentu podążamy północną granią Kończystego Wierchu (2002 m n.p.m.), poruszając się szlakiem zielonym. Po lewej stronie obserwujemy Dolinę Starorobociańską (dawniej Starej Roboty), a po prawej – Dolinę Jarząbczą. Początkowo idziemy delikatnie pod górę, aż do wysokości Czubika, który przecinamy trawersem. Potem chwilę zmierzamy w dół, aby po około 20 minutach od Trzydniowiańskiego Wierchu (1765 m n.p.m.) znaleźć się na Dudowej Przełęczy, skąd możemy obserwować po lewej stronie Dolinę Dudową z charakterystycznymi stawkami.

Zaczynamy podejście na szczyt Kończystego Wierchu (2002 m n.p.m.) kamienistą ścieżką, momentami wyłożoną workami lub matą jutową (trwa odnowa szlaków), która już stromiej prowadzi na wierzchołek. Jednak całkowity czas przejścia z Trzydniowiańskiego Wierchu na Kończysty Wierch zajmuje jedynie 45 min, więc jest to krótki odcinek.

Widoki z Kończystego Wierchu są podobne do tych, które podziwialiśmy na Trzydniowiańskim Wierchu. Niemniej jednak spoglądamy na krajobraz z nieco wyższej perspektywy, ponieważ nieznacznie przekroczyliśmy wysokość 2000 metrów n.p.m. Spoglądając w stronę północną widzimy drogę, którą dotarliśmy z Trzydniowiańskiego Wierchu.

W oddali widoczne są Mnichy Chochołowskie w zboczu Bobrowca (1663 m n.p.m.). Przesuwając wzrok w stronę zachodnią wysuwa się grań z Grzesiem (1653 m n.p.m.) i Rakoniem (1879 m n.p.m.). Dalej na południowym zachodzie widać Jarząbczy Wierch (2137 m n.p.m.), na który prowadzi szlak czerwony, którym my się również udajemy, ale w przeciwnym kierunku, zmierzając na Starorobociański Wierch. Z Kończystego Wierchu rozpościera się przede wszystkim wspaniały widok na słowacką część Tatr z Zadnią Doliną Raczkową na pierwszym planie i Raczkowowymi Stawami. Podążamy więc dalej w kierunku południowo-wschodnim, z którego wynurza się ogromny masyw Starorobociańskiego Wierchu (2176 m n.p.m.) – trzeci cel opisywanej wyprawy.

Starorobociański Wierch

KOŃCZYSTY WIERCH – STAROROBOCIAŃSKI WIERCH (50 min)

Droga przez pierwsze 5 minut jest naprawdę fantastyczna. Upijamy się krajobrazem majestatycznych gór, aż docieramy do Starorobociańskiej Przełęczy, z której odchodzi szlak żółty do Raczkowej Doliny. Natomiast my zmierzamy do naszego celu szlakiem czerwonym przez kolejne 40 minut. Poruszamy się cały czas granią, którą rozcina długi rów grzbietowy o kilkumetrowej głębokości.

Droga na sam szczyt potrafi zmęczyć, ale nie ma piękniejszej nagrody od cudownej panoramy Tatr Zachodnich i Wysokich, która rozpościera się ze Starorobociańskiego Wierchu (2176 m n.p.m.). Bystra (2248 m n.p.m.). i Błyszcz (2159 m n.p.m.) zdecydowanie wiodą prym na tle innych szczytów. Przy dobrej widoczności ujrzymy Czerwone Wierchy, Krywań (2495 m n.p.m.), a nawet potęgi Tatr Wysokich: Gerlach (2655 m n.p.m.), Rysy (2503 m n.p.m.) i Lodowy Szczyt (2627 m n.p.m.).

Nasi sąsiedzi Starorobociański Wierch (2176 m n.p.m.) nazywają Klinem, i nie bez powodu. Sam wierzchołek jest podłużny i z oddali wygląda na całkiem przyjemną piramidę, ale jego zbocza są naprawdę strome.

Powrót

STAROROBOCIAŃSKI WIERCH – SIWA PRZEŁĘCZ -STAROROBOCIAŃSKA RÓWIEŃ – SIWA POLANA (4h 10 min)

W celu zejścia kierujemy się szlakiem czerwonym w stronę Siwego Zwornika (1965 m n.p.m.), skrajem stromego zbocza Starorobociańskiego Wierchu. Droga jest kamienista, dlatego należy zachować szczególną ostrożność, aby nie zrzucić przypadkowo luźnych kamieni. Łatwo też się można na nich poślizgnąć.

Po ok. 25 minutach znajdujemy się na Siwym Zworniku (1965 m n.p.m.), gdzie krzyżuje się szlak czerwony ze szlakiem zielonym. Gdybyśmy zechcieli kontynuować wycieczkę szlakiem czerwonym to dotarlibyśmy na Błyszcz (2159 m n.p.m.) lub Bystrą (2248 m n.p.m.).

Jednak my zmieniamy ster i udajemy się w kierunku północnym szlakiem zielonym do Siwej Przełęczy (1812 m n.p.m.). Po niespełna 15-tu minutach wąską i pokrytą okruchami skalnymi ścieżką docieramy do Siwej Przełęczy, mijając Gaborową Przełęcz (1938 m n.p.m.) po słowackiej stronie.

Przed nami ukazują się dwie możliwe drogi zejścia. Pierwsza z nich, szlakiem zielonym, prowadzi przez Ornak i ewentualnie Dolinę Iwaniacką z finalnym zejściem do Doliny Chochołowskiej lub przez schronisko PTTK na Hali Ornak i ostatecznie wzdłuż Doliny Kościeliskiej. Niestety ta opcja, niezależnie od wybranego wariantu, wydłuża znacznie czas powrotu, dlatego wybieramy zejście najkrótszą drogą przez Starorobociańską Dolinę czarnym szlakiem. Trzeba przyznać, że droga, którą zmierzamy w dół jest dosyć stroma i stanowi raczej kamieniste usypisko. Zejście może być naprawdę męczące. Około 1h zajmuje nam przejście w dół mniej więcej 400 metrów przewyższenia Żlebem pod Pyszną, najbardziej męczący odcinek już za nami.

Potem nachylenie szlaku jest już łagodniejsze, po zaledwie 20-tu minutach wchodzimy na otwartą łąkę, czyli Starorobociańską Rówień. Poruszamy się już lesistą doliną wzdłuż Starorobociańskiego Potoku z lewej strony.

Po ok. 55 minutach znajdujemy się na Polanie Iwanówka, skąd rozjeżdżoną drogą pokrytą ścinkami drzewnymi udajemy się do Doliny Chochołowskiej, tym samym zamykając pętlę wycieczki po ok. 10 minutach od Iwanówki. Od tego momentu szlak pokrywa się z trasą wejścia. Do parkingu na Siwej Polanie pozostało 4,3 km, czyli mniej więcej 1h czasu.

Wyjście z Doliny Starorobociańskiej na Dolinę Chochołowską

Informacje praktyczne

  • Do Siwej Polany kursuje bardzo dużo busów przewoźników prywatnych z wielu miejsc w Zakopanem
  • Dojeżdżając samochodem najlepiej zaparkować auto jak najbliżej wejścia do TPN, tuż przed bramką po lewej stronie jest ogromna przestrzeń parkingowa w cenie 15 zł/dobę za auto osobowe
  • Wstęp do Tatrzańskiego Parku Narodowego kosztuje 6 zł/ bilet normalny, 3 zł/ bilet ulgowy
  • Bilety wstępu można zakupić za pomocą aplikacji SkyCash lub bezpośrednio na stronie parku TUTAJ, ale nie upoważnia on do pierwszeństwa wejścia na teren parku (należy czekać w kolejce, jeśli się natkniemy na tłumy)
  • Wycieczkę najlepiej rozpocząć wcześnie rano, ponieważ przejście całej trasy zajmuje mniej więcej 10h, uwzględniając krótkie przystanki na szczytach
  • Trasa nie należy do najłatwiejszych ze względu na strome podejścia, dlatego dla mniej wprawionych piechurów czas przejścia może się wydłużyć
  • Brak szczególnych ekspozycji na szlaku, trasa pod tym względem bezpieczna
  • Kije trekingowe mogą okazać się pomocne, w szczególności przy zejściu
  • Przed wycieczką najlepiej sprawdzić prognozy pogody dla konkretnych szczytów, szczególnie o szacowanej porze wejścia na dany wierzchołek
  • W przypadku prognoz deszczowych lub burzowych rekomendowana rezygnacja z całej trasy lub skrócenie jej w oparciu o aktualne warunki pogodowe
19+

Wasze myśli o “TRZYDNIOWIAŃSKI, KOŃCZYSTY I STAROROBOCIAŃSKI WIERCH

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *