sarnia skała

SARNIA SKAŁA, WODOSPAD SIKLAWICA, JASKINIA DZIURA

OPIS SZLAKU: Sarnia Skała 1377 m n.p.m., a po drodze Wodospad Siklawica oraz Jaskinia Dziura

Sarnia Skała (1377 m n.p.m.), zwana dawniej Świnią Skałą, Świniczką, a później Małą Świnicą, to 300-metrowa skalista grań wznosząca się w pasie reglowym Tatr Zachodnich. Obecna nazwa pochodzi najprawdopodobniej od skałki podobnej do sarny lub też do rogów rogacza. Wycieczka na ten niewysoki szczyt wiedzie Doliną Strążyską lub Doliną Białego. Proponowana tutaj trasa zaprowadzi Cię przez obydwie z nich, wędrując pętlą, dzięki której można podziwiać niezwykły, opadający niemalże pionowo z dwóch ścian Wodospad Siklawica. Ponadto droga ta pozwoli Ci zerknąć przez otwór dolnej sztolni, gdzie radzieccy specjaliści prowadzili owiane tajemnicą prace eksploatacyjne w latach 50-tych XX w., prawdopodobnie w poszukiwaniu rud zawierających promieniotwórczy uran. Ciekawą przygodę stanowi także zwiedzanie jaskini Dziura, w której ukrywali się tatrzańscy zbójnicy. Rejon Sarniej Skały upodobali sobie również poszukiwacze skarbów. Ta krótka i łatwa wycieczka oferuje naprawdę sporo atrakcji.

sarnia skała

Wodospad Siklawica

PARKING – WODOSPAD SIKLAWICA (55 min)

Auto parkujemy przy “Cafe Roma”, kilkanaście metrów od bramki wejściowej do Doliny Strążyskiej. Początek wędrówki szlakiem czerwonym jest niewymagający.

Trasa płaska, delikatnie nachylona, pozwala nam na spokojny spacer w stronę Polany Strążyskiej, do której docieramy po ok. 40-tu minutach. Naszym oczom ukazuje się niewielki, ale jakże urokliwy widok pasterskich domków, a w ich tle północne urwiska Giewontu (1894 m n.p.m.). Jedna z chatek jest herbaciarnią oferującą różne trunki spragnionym turystom, a także smaczne przekąski.

Tuż przed polaną szlak czerwony skręca w Ścieżkę nad Reglami, którą można dotrzeć na Giewont. My natomiast udajemy się wzdłuż Polany Strążyskiej szlakiem czarnym, aby po chwili dotrzeć do kolejnego skrzyżowania dróg. Tym razem trasa w lewo szlakiem czarnym doprowadzi nas na szczyt Sarniej Skały. Zanim jednak udamy się w tym kierunku najpierw idziemy prosto, wkraczając na żółty szlak, aby po ok. 10-ciu minutach ujrzeć Wodospad Siklawica. Droga do wodospadu jest wyłożona kamieniami, w porze mokrej należy zachować ostrożność, gdyż łatwo się poślizgnąć.

Atutem zwiedzania w takich warunkach jest nie tylko znacznie mniejsza ilość turystów, którzy tłumnie odwiedzają popularny wodospad w trakcie bezdeszczowych i suchych dni, ale także pięknie unosząca się mgła tuż przy wodospadzie po intensywnych opadach. Siklawicę tworzą dwie niemalże pionowe ściany, z których górna ma wysokość 10 metrów, a dolna 13 metrów.

wodospad siklawica
Wodospad Siklawica

Sarnia Skała

WODOSPAD SIKLAWICA – SARNIA SKAŁA (1h)

Po podziwianiu wodospadu udajemy się w drogę powrotną do Polany Strążyskiej, aby stamtąd piąć się już nieco bardziej stromo w górę czarnym szlakiem. Ścieżkę nad Reglami, którą podążamy aż do Czerwonej Przełęczy przez 40 minut, tworzą w większości schody utworzone z płaskich kamieni.

Przełęcz stanowi otwarte klepisko o rudawym zabarwieniu gleby, co jest spowodowane występowaniem w tym miejscu czerwonych łupków. Możemy tutaj sobie przysiąść na jednej z wielu drewnianych ławek okalających przełęcz.

Czerwona Przełęcz
Czerwona Przełęcz

Dotarcie na Sarnią Skałę zajmuje tylko 10 minut, kierując się na północ czarno znakowanym szlakiem. Odcinek trasy wiodący na szczyt jest krótki, z lasu bardzo szybko przez kosówkę dochodzimy do litej skały.

Sarnia Skała oferuje wspaniały widok na Zakopane i Podhale z jednej strony, z drugiej natomiast rozpościera się Masyw Giewontu. Po prawej stronie w kierunku zachodnim Łysanki (1447 m n.p.m.) i Kominiarski Wierch (1829 m n.p.m.), a po lewej Krokiew (1378 m n.p.m.), Granaty (2240, 2234, 2225 m n.p.m), a także w oddali Hawrań (2152 m n.p.m.).

sarnia skała
Grań Sarniej Skały

Jaskinia Dziura

SARNIA SKAŁA – JASKINIA DZIURA (2h)

Z Sarniej Skały zmierzamy z powrotem do Czerwonej Przełęczy, co zajmuje nam ok. 10 minut. Stamtąd kontynuujemy wędrówkę przez las szlakiem czarnym aż do górnego piętra Doliny Białego, gdzie docieramy po kolejnych 10-ciu minutach. Tutaj wkraczamy w niewielką, ale przepiękną tatrzańską dolinkę reglową.

Po ok. 15-tu minutach schodzenia zakosami żółtym szlakiem mijamy w odległości ok. 100 metrów Igłę (1207 m n.p.m.), która nie jest udostępniona turystycznie i nie przypomina igły jak w nazwie, gdyż stanowi całkowicie zalesioną kopkę. Dla wielu turystów ten punkt wycieczki jest niezauważalny. Trasa poprowadzona jest głównie kamienisto-żwirową ścieżką, momentami prowizorycznymi schodkami utworzonymi z płaskich kamieni lub drewnianych belek. Przez 20 minut od rozpoczęcia wędrówki szlakiem żółtym docieramy do kolejnego trójspadowego wodospadu, w którym rwący potok tworzy niesamowity ciąg kaskad. Od tej pory szum Białego Potoku towarzyszy nam aż do samego wejścia do Doliny Białego, czyli przez kolejne 35 minut. Po drodze mijamy dolny wlot sztolni, zabezpieczony drewnianą kratą.

W tym miejscu w latach 1950-1952 Rosjanie prowadzili tajne akcje wydobywania łupków, które zawierały uran i tor. W tamtym czasie teren ten nie był dostępny dla kogokolwiek, kto nie był zaangażowany w pracę wydobywczą, a wejście do doliny było chronione przez posterunki wojskowe. Nawet górnicy mieszkali w zlokalizowanych jak najbliżej sztolni pensjonatach, w dolinie podłączono telefon i uruchomiono kolejkę szynową.

Po dotarciu do wlotu Doliny Białego nasza wyprawa górska jeszcze się nie kończy. Udajemy się tym razem Drogą pod Reglami, szlakiem czarnym w kierunku zachodnim, aby dotrzeć po ok. 20 minutach do wlotu Doliny ku Dziurze. Wycieczka tą trasą jest naprawdę przyjemna, wiedzie niemalże płaską drogą. Po ok. 10-ciu minutach mijamy niewielki Wodospad Spadowiec, skąd podobną chwilę zajmuje nam dotarcie do rozwidlenia szlaków.

Skręcamy w lewo na szlak niebieski, zmierzając do ostatniej już atrakcji tej wyprawy. Dotarcie do jaskini Dziura zajmuje 20 minut, początkowo drogą po rozrzuconych kamieniach, a ostatnie podejście po kamienistych schodach.

Jaskinia Dziura, która nazywana jest także Zbójecką Jamą, składa się z jednej wielkiej komory. Otwór wejściowy jaskini ma 2 metry wysokości oraz 3 metry szerokości. Całkowita długość jaskini wynosi ok. 180 metrów, jednak do zwiedzania udostępniony jest 50-ciometrowy odcinek.

W suficie przedsionka na wysokości ok. 20 metrów znajduje się skalne okno, przez które wpada światło oraz liście lasu bukowego, glina, gruz, a zimą śnieg. Dno jaskini opada stromo w dół, dlatego należy zachować ostrożność przy poruszaniu się we wnętrzu komory.

jaskinia dziura
Okno skalne Jaskini Dziura

Mniej więcej w środku jaskini po prawej stronie znajduje się ławka, ale zazwyczaj jest tak mokra, że nikogo nawet nie kusi, aby na niej siąść. Bardzo często w jaskini ratownicy TOPR szkolą swoje umiejętności, dlatego we wnętrzu można zauważyć ściany obite punktami asekuracyjnymi.

Jaskinia Dziura
Wejście do Jaskini Dziura

Powrót

JASKINIA DZIURA – PARKING (25 min)

Po zwiedzaniu jaskini udajemy się w drogę powrotną tym samym szlakiem niebieskim aż do Drogi pod Reglami, co zajmuje nam ok. 20 minut czasu. Na rozwidleniu szlaków niebieskiego i czarnego skręcamy w lewo i w ciągu 5-ciu minut docieramy do parkingu usytuowanego niemalże u wlotu Doliny Strążyskiej.

Informacje praktyczne

  • Parking przy “Cafe Roma” tuż przy wejściu do Doliny Strążyskiej kosztuje 20 zł, płatność gotówką
  • Wstęp do Tatrzańskiego Parku Narodowego kosztuje 6 zł/ bilet normalny, 3 zł/ bilet ulgowy
  • Bilety wstępu można zakupić za pomocą aplikacji SkyCash lub bezpośrednio na stronie parku TUTAJ, ale nie upoważnia on do pierwszeństwa wejścia na teren parku (należy czekać w kolejce, jeśli się natkniemy na tłumy)
  • Trasa nie jest wymagająca, a więc doskonała dla dzieci i dorosłych, szczególnie polecana na dzień przed dłuższą wycieczką lub dzień po ciężkiej wyprawie
  • Wycieczkę najlepiej rozpocząć wcześnie rano, ponieważ wtedy jest szansa na uniknięcie tłumów zmierzających głównie nad Wodospad Siklawica
  • W Jaskini Dziura dobrze jest mieć własne źródło światła, gdyż mimo otworu skalnego w suficie jest tam dość ciemno
  • Zejście w jaskini możliwe jest do samego końca komory, ze względu na butwiejące liście drzew i mokre skały należy zachować szczególną ostrożność, aby się nie poślizgnąć
  • Zwiedzanie jaskini stwarza ogromną radość dzieciakom, warto tam się udać przed wycieczką do jaskiń w Dolinie Kościeliskiej
zdobywam

11+

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *